Strategia oceniania

Dla ułatwienia oceniania praca powinna zawierać sensowną liczbę "elementów oceny". Każdy element oceny powinien dotyczyć określonego aspektu pracy. Zwykle prace mają pomiędzy 5 do 15 elementów oceny, w zależności od skomplikowania zadania. Jeden element ocenny jest dopuszczalny i wówczas taki typ pracy jest podobny do standardowego zadania w Moodle.

Strategie oceniania:

Nie oceniać Elementy pracy służą jako opisy pewnych aspektów pracy. Nauczyciel ma skomentować każdy z tych aspektów. Podobnie jak w przypadku innych strategii oceniania jest także miejsce na ogólne komentarze.

W oparciu o elementy składowe oceny Ta strategia oceniania ma następujące cechy:

1. OPIS elementu. Powinno się tutaj wskazaćjaki aspekt pracy podlega ocenie. Jeśli praca ma charakter jakościowy, warto wskazać w tym miejscu co uważa się za świetne, średnie i kiepskie.
2. SKALA elementu. Moodle ma szereg zdefiniowanych skal ocennych, od prostych tak/nie skal, przez skale wielostopniowe, procentowe. Każdy element ma swoją własną skalę. Zauważ, że skala nie wpływa na wagę danego elementu przy obliczaniu oceny końcowej. Dwu stopniowa skala ma taki sam "wpływ" na ocenę końcową jak 100 punktowa skala, pod warunkiem, że elementy do których te skale się odnoszą mają taką samą wagę.
3. WAGA elementu. Domyślnie każdy z elementów ma przypisaną taką samą wagę. To może być zmienione poprzez przyznanie bardziej istotnym elementom oceny wagi większej niż 1, a mniej istotnym wagi mniejszej niż 1. Zmiana wag NIE wpływa na zmianę maksymalnej oceny, która jest określana przez parametr Maksymalna Ocena. Wagi mogą mieć przypisaną wartość poniżej zera, choć należy takie zapisy traktować jako eksperymentalne.

W opariu o ilość błędów Ta strategia ma służyć odnalezieniu w pracy pewnych zagadnień, które muszą czy powinny być znane studentom. Ocena jest uzależniona od znalezienia tych zagadnień w pracy. Nauczyciele muszą przedstawić tabelę ocen, w której pokażą, jaką ocenę należy dać gdy wszystkie z poszukiwanych zagadnień są w pracy,a także gdy brakuje jednego lub więcej z nich. Gdy pewne z tych zagadnień są ważniejsze niż inne, wówczas muszą one mieć przypisaną odpowiednią wagę (większe niż 1). Mniej istotne zagadnienia mogą mieć przyznaną wagę mniejszą niż 1. Ogólna "ilość błędów" jest ważoną sumą brakujących zagadnień. Ocenianiający zawsze może odpowiednio dopasować ocenę do sugerowanych ocen w tabeli.

W oparciu o kryterium opisowe W tej strategii oceniania nauczyciel musi opisać pracę szeregiem zdań, które będą używane do oceniania pracy. Zdania te mogą być łączone z innymi zdaniami (cumulative statement) bądĽ też każde z nich może zawierać jedno, istotne zagadnienie (self-contained statement). Oceniający musi zadecydować, które zdanie najlepiej opisuje pracę. Nauczyciel musi także odnieść zdanie opisujące pracę do oceny tej pracy. Oceniający może zwykle dokonać mniejszych dopasowaań sugerowanych ocen.

W oparciu o kryteria opisowe Ta strategia jest podobna do poprzedniej z tym, że jest tu więcej kryteriów opisowych. Ilość kryteriów podawane jest w parametrach pracy. W każdym z kryteriów może być do 5 "istotnych" zdań (level statements). Ilość owych zdań może się wahać od kryterium do kryterium. Puste okienko tekstowe oznacza koniec kryterium opisowego na danym poziomie. Tak więc pewne kryteria mogą mieć 2 a inne 5 "poziomów". Każde z kryteriów może mieć przyznane określoną wagę. Poziomy mają przypisane oceny 0,1,2,3,4. Ocena za pracę jest ważoną sumą tych ocen.