Jasem
Mutlaq

# Fluxo

O fluxo é a cantidade de enerxía que atravesa unha unidade de área cada segundo.

Os astrónomos empregan o fluxo para denotar o brillo aparente dun corpo celestial. O brillo aparente defínese como a cantidade de luz recibida dunha estrela sobre a atmosfera terrestre que atravesa unha unidade de área cada segundo. Polo tanto, o brillo aparente é simplemente o fluxo que recibimos dunha estrela.

O fluxo mide a taxa de fluxo de enerxía que atravesa cada cm² (ou calquera unidade de área) da superficie dun obxecto cada segundo. O fluxo detectado depende da distancia á fonte que irradia a enerxía. Isto é así porque a enerxía se ten que estender por un volume de espazo antes de chegarnos a nós. Asumamos que temos un globo imaxinario que rodea unha estrela. Cada punto do globo representa unha unidade de enerxía emitida pola estrela. Inicialmente, os puntos nunha área de un cm² están próximos os uns dos outros e o fluxo (a enerxía emitida por centímetro cadrado por segundo) é alta. A unha distancia d, o volume e a área superficial do globo aumentaron ocasionando que os puntos se espallen. En consecuencia, o número de puntos (ou enerxía) existentes en un cm² diminuíu, como ilustra a Figura 1.

Figura 1

O fluxo é inversamente proporcional á distancia nunha relación simple r². Polo tanto, se a distancia se duplica, recibimos 1/2^2 ou 1/4 do fluxo orixinal. Desde un punto de vista fundamental, o fluxo é a luminosidade por unidade de área.

onde (4 * PI * R^2) é a área de superficie dunha esfera (ou globo!) cun raio R. O fluxo mídese en watios/m²/s ou, como empregan normalmente os astrónomos: Ergs/cm²/s. Por exemplo, a luminosidade do Sol é L = 3,90*10^26 W. Isto é, en un segundo o Sol irradia 3,90 * 10^26 xulios de enerxia ao espazo. Polo tanto, o fluxo que recibimos atravesando un centímetro cadrado do Sol a unha distancia de unha UA (1,496 * 10^13 cm) é: